Partijen

Meld u aan als partij met een netwerk. Stuur een mail naar info@deindischekwestie.nl of word auteur en verspreid uw blogs/verhalen onder uw vrienden, kennissen én netwerk.

San Fu Maltha geldt in Nederland als een van de grootste filmproducenten (zie IMDb), die zowel bioscoopfilms, arthousefilms, televisieseries als documentaires produceert. In 1995 richtte hij het productiebedrijf Fu Works op. In 1999 was hij medeoprichter van het distributiebedrijf A-Film. Hij produceerde Nederlandse speelfilms, waaronder Phileine zegt sorry (2003) en Zwartboek(2006), televisieseries en documentaires.

San Fu voert een juridische strijd tegen de Sociale Verzekeringsbank (SVB) voor zijn schoonmoeder die NIET erkend wordt als oorlogsslachtoffer omdat ze zogenaamd niet genoeg bewijzen heeft. San Fu heeft een Nederlandse vader en een Chinees-Indische moeder uit Soekaboemi. 

Zijn bedrijf Fu Works is al geruime tijd bezig met diverse filmprojecten over Nederlands Indië, o.a. met het filmproject van De Stille Kracht.  Hij ondersteunt de beweging en de oprichting van Indisch Platform 2.0 / Indische Kwestie. 

Leroy Woudstra oprichter van community Indo’s be like De grootste indo-community online die bijdraagt bij aan het Indisch erfgoed.

 

“Owner and founder of SpotlightTV. An online entertainment magazine that contains written articles as well as video reports. Our categories are: Music & Lifestyle, Games, movies & Series, Submission (Martial Arts) and ofcourse our own videos. Founder and CEO of TNE Media (The New Era Media), a photo/video production company that thrives in various environments. We are telling story’s through photo/video. Every production has his own feel, look and touch. And most of all, YOURS.”

 

 

 

Priscilla Kluge McMullen, Co-founder and serving as Chair of The Indo Project board. Read more about their mission.  Our mission is rooted in keeping alive the Indo history and culture in future generations and attaining recognition for what our first generation has experienced. The Indo Project wants to honor the legacy that our parents, grandparents and other Indos have left us and have worked so hard to attain…a future for the younger generations.

Inez Hollander, PhD, is the Academic Director of The Indo Project. Since her book Silenced Voices (Verstilde stemmen en verzwegen levens: Een Indische familiegeschiedenis), Hollander has become fully aware of the Indische Kwestie, an unfinished story in her family and many families in the Netherlands and abroad. Operating from the US, she hopes she can be a liaison between the Indisch and Indo community in the Netherlands and that same community worldwide. More about Inez here.

 

Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkamp. Drs. J.A.J. de Jong (rechts op de foto) is voorzitter van SVJ. Na de scheuring binnen Stichting Het Indisch Platform (waarin Jan de Jong opereerde als delegatielid en AB-lid en de aanzet heeft geschreven voor de Final Fair Deal/Indische Kwestie) heeft het SVJ bestuur besloten zich aan te sluiten bij álle mensen die zich individueel of in groepsverband hard maken voor een oplossing op korte termijn met de regering voor het gezamenlijk sluiten van het Nederlands-Indisch Zwartboek, via een door hem op de agenda gezette regeling die in het buitenland door alle geallieerde landen zijn toegepast, namelijk de EX-Gratia regeling.  SVJ ondersteunt de beweging en de oprichting van Indisch Platform 2.0 / Indische Kwestie, die hem via deze weg zal blijven ondersteunen in al het werk wat hij in de jaren in gang gezet heeft.

 

Antonius te Meij. Levensloop 1945-1946. “Bij mijn geboorte 1945 woonde ik tot 1946 in Rotterdam in de straat van mijn geboorte huis waren de meeste huizen gebombardeerd. 1946-1960 Opleidingen gevolgd in Amstelveen/Amsterdam. In deze periode naast mijn studie bestuurder in verschillende Jeugd Sociteiten. 1964-1966 Militaire Dienst. Daarna een lange perode gewerkt bij Fokker aan gevechts vliegtuigen F104 G F16 en de Hawk raketten. In die periode voorzitter geweest bij Sportverenigingen en Sportbonden. Uit de sportwereld vele contacten opgebouwd die later van nut bleken voor de Indische Gemeenschap. Door een Americaans bedrijf weggekocht daar gewerkt tot 2000. Een eigen bedrijf opgericht voor adviseringswerkzaamheden pensioenen, verzekeringen, politiekezaken, verzekeringspolissen. Gewerkt voor Pers (Volkskrant), Radio (KRO) , Televisie (NOS)(RTL4)(Max). Na deze periode mijn eigen huis gebouwd”.

Betrokkenheid bij de Indische Gemeenschap In 2007 werd ik door een van mijn buren, mevrouw Gre Mosselman benaderd of ik gezien mijn politieke en journalistieke ervaring iets wilde doen voor de Indische Gemeenschap. Zij was met de huidige voorzitter van SVJ, bestuurder van Fokker Four de vliegclub. Zo leerde ik Jan de Jong kennen. Ik wist toen als gewone Nederlander niets van de Indische gemeenschap, de Jappenkampen en de Bersiap. Jan de Jong heeft mij in deze periode zoveel mogelijk laten weten over alles in Nederlands-Indie waar ik niets van wist. Op dat moment werd me duidelijk wat de opeenvolgende regeringen gedaan hadden met de Indische Gemeenschap. Schandelijk na meer dan 70 jaar nog steeds geen eerlijke en rechtvaardige oplossing! Mijn rechtvaardigheidsgevoel en de informatie die ik kreeg van Jan de Jong en Herman Bussemaker deden mij besluiten deze mensen te helpen om te komen tot een rechtvaardige oplossing in de politiek.

 

 

 

 

 

Frans Leidelmeijer (Bandoeng17 juli 1942) is een Nederlandse auteur, kunsthandelaar en specialist in kunst en vormgeving uit de periode 1880 tot en met 1980. Hiertoe behoren stromingen als Nieuwe KunstAmsterdamse Schoolart decoart nouveauen De Stijl. Leidelmeijer heeft een kunsthandel in Amsterdam. Hij is medeauteur van boeken over zijn vakgebied, en hij werkte mee aan verschillende tentoonstellingen. In 1971 openden Frans Leidelmeijer en zijn partner Daan van der Cingel een winkel met art-nouveau- en art-deco-kunstvoorwerpen, afkomstig uit de: Nieuwe Kunst, Amsterdamse School, De Stijl, Haagse School. In 1983 schreven zij het boek Art Nouveau en Art Deco Nederland, het eerste onderzoek naar Nederlandse decoratieve kunst in de periode 1880-1940. In 1990 werd Leidelmeijer een gediplomeerd expert van de toegepaste kunst van 1850 tot heden. Hij is ook medewerker aan het AVRO-programma Tussen Kunst & Kitsch en verleende zijn medewerking aan tentoonstellingen in het Kunstmuseum Düsseldorf, het Van Gogh Museum, Paleis voor Schone Kunsten in Brussel en het Palazzina della Socièta Promoticie delle Belle Arti in Turijn. Hij is deelnemer aan de beurzen van PAN Amsterdam en de Amsterdam Arts en Design Fair in de Beurs van Berlage. Leidelmeijer kreeg in 1998 een lintje van koningin Beatrix voor zijn bijdragen aan de promotie van de Nederlandse toegepaste kunst. Op 16 mei 2006 liet hij zijn collectie Nederlandse art deco en art nouveau veilen bij de vestiging van Christie’s in Amsterdam. In zijn 35-jarige loopbaan verkocht Leidelmeijer Nederlandse art nouveau en art deco aan musea zoals het Centre Pompidou in Parijs, het Londense Victoria & Albert Museum en andere musea. Tijdens de uitzending van Tussen Kunst & Kitsch d.d. 12 oktober 2016, die werd opgenomen in het Markiezenhof te Bergen op Zoom, werd bekendgemaakt dat Leidelmeijer zijn mederwerking aan het programma, na 26 jaar, zou beëindigen. 

Ruud Lapré was ruim twintig jaar hoogleraar gezondheidszorgbeleid en economie van de gezondheidszorg aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij was een van de oprichters van de als onderdeel van de medische faculteit opgezette nieuwe universitaire studierichting voor leidinggevenden in de gezondheidszorg. Van 1986-1990 was hij tevens voorzitter van het instituut Beleid en Management Gezondheidszorg en van 1996-2008 programmadirecteur van het Erasmus Centrum voor Management Development in de zorg. Van 1988-1995 was hij partner en directeur van KPMG Management Consulting. Ruud Lapré is zijn hele leven actief geweest in bestuurlijke en toezichthoudende functies bij maatschappelijke organisaties. Hij zat in vele redacties, landelijke adviescolleges en commissies. Voorts publiceerde hij zo’n 140 artikelen over economie, beleid, organisatie en management en voerde, mede samen met anderen, de redactie over een 15-tal boeken op dat terrein. Ruud Lapré is in 1942 geboren in Batavia, Nederlands-Indië, en bracht daar een groot deel van zijn jeugd door. Na zijn eindexamen hbs in Eindhoven en zijn studie economie aan de Katholieke Universiteit Brabant (KUB) volgde hij aan diezelfde universiteit een postdoctoraal Ziekenhuisbeleid. In 1972 promoveerde hij aan de economische faculteit van de KUB met een Marktanalyse verloskundige diensten in Nederland. Hij studeerde Inernational Health Planning aan de Johns Hopkins University, School of Public Health in Baltimore (VS). Hij maakte vele studiereizen naar onder andere Engeland, Zweden, de VS, Nepal, Indonesië en enkele Caribische landen. Ruud’s vader ontving op 105 jarige leeftijd eindelijk zijn Backpay salarissen uit de oorlogstijd in Nederlands-Indië. Ruud ondersteunt de Indische Kwestie mede vanuit zorg voor de mensen.

Peggy Stein. Op dit moment Producent film (IMDb) en Directeur OneBigAgency. Algemeen: Veel werkzaamheden verricht voor Overheidsinstelingen. Bekend zijn de werkzaamheden voor het Scheepvaartmuseum en de Koningssloep en voor de stad Amsterdam. Als betrokkene bij het milieu, campagne gevoerd tegen Shell in Nigeria. Internationaal gewerkt bij de grote advertising netwerk agencies. O.a. Lid van de Adviesraad Amsterdam Partners (bedrijfsstrategie I amsterdam). Lid organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. Strategie adviseur Buitenlands Investeringsbureau / Amsterdam Inbusiness. Oprichter van de Miami Art School Amsterdam.  Betrokken geraakt bij de ‘Indische Kwestie’ na Kamerdebatten. Mede door mijn Indische afkomst en de kennis van de Indische Cultuur werd het onrechtvaardig handelen van de opeenvolgende regeringen aanleiding om iets te moeten doen tegen het onrecht en de geschiedvervalsing van de Nederlandse geschiedenis, door samenwerking te zoeken met velen die me geïnspireerd hebben door hun jarenlange gegraaf in de archieven en met de ervaringsdeskundigen die nog in leven zijn. In 2013 organisatie Stille Tocht ten behoeve van aanbieding van een petitie aan de Tweede Kamer. Met de inzet van een grote groep mensen heeft dit geleid tot de Backpayuitkering voor de paar honderd nog levende ambtenaren/militairen als deeloplossing!! voor de Indische Kwestie. Ex-delegatielid en DB lid van het Indisch Platform ten behoeve van de onderhandelingen. Naar aanleiding van kritiek op de interne organisatie IP, scheidden onze wegen door een afsplitsing samen met een aantal stichtingen waaronder de grootste SVJ. We zijn er nog lang niet; vandaar de inzet in een nieuwe beweging Indische Kwestie via Stichting Het Indisch Platform 2.0 waarbij we het geluid uit de gemeenschap faciliteren in Den Haag. Toegankelijk voor iedereen, jong en oud, die de totale Indische Gemeenschap een goed hart toe draagt. De eerder gekozen missie o.l.v. Herman Bussemaker (RIP) blijft hiermee overeind. 

 

 

Advocaat Phon van den Biesen was in de jaren tachtig een van de voortrekkers van de sociale rechtshulp. Hij was onder meer mede-oprichter van de Vereniging Sociale Advocatuur Amsterdam en ook van de Vereniging Sociale Advocatuur Nederland. Sinds begin 2004 neemt hij het ook – via Lawyers for Lawyers – op voor mensenrechtenadvocaten die worden bedreigd, vervolgd of gestraft vanwege de zaken die zij als advocaat verkiezen te behandelen.

Hij is specialist op het gebied van de onrechtmatige (overheids-)daad, overheidsaansprakelijkheid (nadeelcompensatie en planschade), natuur- en milieurecht, Mensenrechten, recht van oorlog en vrede, en aanverwante rechtsgebieden. Het gaat daarbij telkens om rechtsbijstand op civielrechtelijk en bestuursrechtelijk gebied, waarbij Internationaal en Europees recht naast het Nederlandse recht een belangrijke plaats innemen.

 

Peter Bouman, coördinator van het Indisch Netwerk. Het Indisch Netwerk (1994) bestaat voornamelijk uit Indo’s van de 2e generatie die elkaar ondersteunen in onderzoek, studie, voorstelling, publicatie, evenement, verfilming of andere activiteiten met betrekking tot hun Indische roots of betrokkenheid met Indië/Indonesië. De leden zijn van verschillende smaken en gezindten en variëren van studenten, kunstenaars, ondernemers, wetenschappers, schrijvers, journalisten, theatermakers, dansers, musici, filmmakers, advocaten tot en met zelfs een kolonel en rechter. In tegenstelling tot de eerste tien jaar vinden er geen maandelijkse bijeenkomsten meer plaats, maar is de nieuwsbrief sinds 2006 de bindende factor die gemiddeld om de twee weken verschijnt. Momenteel ontvangen 471 kernleden de nieuwsbrief, die ze op hun beurt verder verspreiden in hun eigen grote netwerk, niet alleen in Nederland maar ook in de Verenigde Staten, Europa en Indonesië. Peter is een netwerker en verbinder pur sang en staat achter het initiatief voor de website van Indisch Platform 2.0 omdat hij ook binnen de Indische wereld openheid en transparantie toejuicht, en individuele verhalen daar een plek vinden. Hij hoopt dat Indisch Platform 2.0 een kruising wordt van de zeer gewaardeerde Java Post en Indisch4ever, namelijk een goede historische onderbouwing en een grote toegankelijkheid. “Hiermee zou Indisch Platform 2.0 een goede vuist kunnen maken naar Den Haag”.

Boeroeng Biroe’s Indisch4ever staat middenin de Gemeenschap. Al jarenlang en bekend bij jong en oud. Indisch4ever is een van de eerste community-sites met elke dag Indisch nieuws en wetenswaardigheden, verslagen van kumpulans, verwijzing naar nieuwe boeken, updates van Indische sites, expo’s. Van pasars tot wat er wel en niet in de politiek op de agenda staat voor wat betreft de Indische kwesties. Boeroeng en Nelly (inmiddels gestopt bij Indisch4ever) legden niet alleen alles vast maar brachten ook lief en leed in kaart. Voor velen nog steeds een site om steeds weer naar terug te keren, zeker ook wat het openbare debat aangaat. Waar een mix aan jong en oud (in voormalig Nederlands-Indië geboren) met strakke pen alles uit de kast trekt aan kennis en persoonlijke ervaringen. Alles wat onze Indische gemeenschap aangaat, vindt u op indisch4ever.nu

 

Guru Don Kessing kwam in 1954 in het voormalig Nederlands Nieuw-Guinea voor het eerst in aanraking met pencak silat door toedoen van Maha Guru Raden Pandji Bambang Setiyo Suprapto, Raden Pandji Ario Suriowardjo en zijn wapenleraar grootmeester Paul de Thouars. Guru C.D. Kessing is de enige niet Indonesiër – ook nu nog – die in deze adellijke familie (Setiyo) is opgenomen, zodoende is Guru Kessing de enige erfgenaam van de Manyang stijl. Krommenie was zijn eerste vestiging in Nederland, op 5 april 1978 richtte hij daar de Manyang-vereniging op. Na de Zaanstreek opende hij Manyang-afdelingen in binnen- en buitenland.

Manyang staat voor wesp en komt uit het dorp Sumberpucung (Oost-Java). Het is ontwikkeld door de prinselijke Madurese familie Setiyo. Naast de Manyang stijl behoort de Pamor en Badai ook tot de familie Setiyo. Guru Don Kessing draagt als adoptief zoon binnen deze familie de belangrijke taak om het Manyang uit te dragen en levend te houden. De vereniging is een heel actieve vereniging. http://www.manyang.nl.

Hij kwam na de overdracht in 1962 van Nieuw-Guinea naar Nederland. ‘Pencak Silat kent rond de 1800 stijlen. Het is een verdedigingskunst die afgekeken is van dieren. Vele technieken hebben daarom dierennamen, zoals harimau (tijger), ulah (slang), monjet (aap). Manyang staat voor wesp. De stijl is herkenbaar aan de gevechtshouding met een hand open en de ander in een vuist.’ Daarnaast onderscheidt de Manyang zich van de andere stijlen door de kleding. Aan de uiteinden van de zwarte broekspijpen zitten rode biezen. ‘Deze staan voor moed en het gif van de wespenangel. Klik hier voor artikel TROUW.

BELANGRIJKE LINKS:

    • Herman Bussemaker (RIP)s boek INDISCH VERDRIET: Materiële verliezen Onrecht verjaart niet, zeker niet als het een hele bevolkingsgroep betreft die dit onrecht heeft ondergaan. In Indisch verdriet wordt de geschiedenis beschreven van de materiële verliezen van de Nederlanders in het voormalige Nederlands-Indië, maar vooral ook hun strijd na de oorlog om deze verliezen op een of andere wijze gecompenseerd te krijgen. Een strijd om erkenning  

      Na de Tweede Wereldoorlog ging in Nederlands-Indië de strijd door, nu voor de onafhankelijkheid van Indonesië. Toen de onafhankelijkheid eenmaal een feit was, verdween de Nederlands-Indische gemeenschap uit Indonesië naar het voor velen onbekende vaderland. Na jarenlange ontberingen in zogeheten Jappenkampen en tijdens de Bersiap, volgde voor de Indische Nederlanders een strijd met de Nederlandse overheid voor erkenning van hun leed, uitbetaling van hun salarissen, en compensatie voor de materiële verliezen die zij hadden geleden. Als enige geallieerde natie heeft Nederland hieraan nauwelijks iets willen doen. Indisch Verdriet geeft de historie van zeventig jaar strijd om erkenning weer, een worsteling die nog steeds niet tot een bevredigend einde is gekomen. http://indischverdriet.nl/

    • Ronny Geenen. A proud Indo with a particular culture and history. “I am a “full blooded” Indo, both my parents are Indo, my grandparents and their parents and grandparents were Indo and that up to at least the sixth generation. Before that I have great-great grandparent from the Netherlands, France and Portugal, who integrated with Sumatrans, people from Java and Moluccas. During 1942-1962 the Indo’s became a problem for the Japanese authorities as well as for the Indonesian authorities and also the Dutch government.” : https://myindoworld.com/
    • Marc Tierolf: Tjemaralaan 14 is ontstaan uit de culinaire erfenis van mijn overgrootmoeder “Oma Miet“ van Spanje – de Liser de Morsain. http://www.tjemaralaan14.nl/
    • Leroy Woudstra | Indo’s be Like | https://www.facebook.com/Indosbelike/  68.838 personen vinden dit leuk, 66.331 mensen volgen dit
    • The Indo Project: The interest in Indo heritage is growing.  By establishing The Indo Project as an international nonprofit organization, we aim to educate and raise awareness among the English speaking public about our rich heritage and capture the remarkable assimilation of Indos in their respective adopted countries. https://theindoproject.org/

 

  • Center for Research Allied POWS under the Japanese. Roger Mansell  October 8, 1935 – October 25, 2010. Site for the detailed study of Allied POWS of the Japanese during World War II. The purpose of this site is to provide a primary source of documentation for all of the Allied prisoners of the Japanese during WWII. Our goal is to determine what each man’s unit was at capture then record what camps he was taken to and where he was rescued. Where possible, we will provide rosters of the hell ships, and, if a man perished, where, when and how. We freely cooperate and welcome links amongst the many dedicated researchers who join us in the great effort. These POWs were the men sacrificed at the beginning of WWII and their service should never be forgotten. We honor them… by remembering them. http://www.mansell.com/pow-index.html
  • Indisch4ever.NU Elke dag Indisch nieuws en wetenswaardigheden. Verslagen van kumpulans, verwijzing naar nieuwe boeken, updates van Indische sites, expo’s. Van pasars tot en met het Indisch Platform . Wat onze Indische gemeenschap aangaat, vindt u op indisch4ever.nu 
  • Volg ook FB: https://www.facebook.com/Indisch4ever/ 5.123 personen vinden dit leuk, 4.880 mensen volgen dit
  • ‘Gordel van Smaragd’ is een initiatief van stichting Cerita Fakta en wordt uitgevoerd door Peter Bouman, Carol Burgemeestre, Frans Leidelmeijer evenals Iranila, Nurdin en Tino Pattipilohy. Frans Leidelmeijer en Peter Bouman gidsen u tijdens deze tweeënhalf uur durende tocht en gaan niet alleen in op historische achtergronden maar ook op architectuur, vormgeving en minder serieuze zaken. De route leidt door de oude binnenstad (de Wallen), het Oosterdok en de grachtengordel. http://gordelvansmaragd.org/
  • Julie (Juliette Caroline van der Steur) werd in 1920 op Java geboren. Julie leidde van 30-4-1942 tot 18-10-1945 op het door de Japanners bezette Java een zwervend bestaan als ‘buitenkamper’. Vanwege verzetswerk gearresteerd, mishandeld, gechanteerd en daarna als slaaf en spionne ingezet door de Kempeitai zou Julie haar kinderen jarenlang niet zien. Vanaf 18 oktober 1945 verbleef Julie in een gevangenis tot eind april 1946. In oktober 1946 vlucht Julie naar Nederland. Lezersaantal:137,915! Voorjaar 2018 verschijnen de twee boeken opgemaakt door haar zoon William Deymann http://julieallebewijzen.blogspot.nl/2017/
  • Indische Nederlanders aan het woord: https://goo.gl/5xtp9t  4.379 personen vinden dit leuk , 4.298 mensen volgen dit
  • Indische Nederlanders aan het woord community (besloten) http://nietthuis.ning.com/
  • Nationaal Archief. Periode: 1917-1952 | Omvang: 14.90 meter; 47 inventarisnummers. Taal van het archiefmateriaal: Het merendeel der stukken is in het Nederlands. Soort archiefmateriaal: Normale geschreven, getypte en gedrukte documenten, geen bijzondere handschriften.  Archiefbewaarplaats: Nationaal Archief, Den Haag. Samenvatting van de inhoud van het archief: De stam(boek)kaarten bevatten korte vermeldingen van de loopbaan van de persoon, die als civiel ambtenaar in dienst is getreden van het Nederlands-Indisch gouvernement. Ministerie van Koloniën, 1842-1945. Commissariaat voor Indische Zaken, 1927-1949. Ministerie voor Uniezaken en Overzeese Rijksdelen, 1949-1952 / Koloniën. Stamkaarten Oost-Indische Ambtenaren: https://goo.gl/SfVqzJ
  • Rob Dias: Ik heb in mijn leven het een en ander meegemaakt.
    Het leek mij daarom tijd om een deel van mijn levensloop te verwoorden. De bedoeling van dit boekje is dat mijn gezin en anderen die er belangstelling voor hebben hierover worden geïnformeerd. Gedurende ons leven hebben mensen beslissingen genomen die goed of fout uitpakten. Hiervan kan onze en de generaties na ons iets van leren.
    Vandaar de aanbeveling mijn boekje te lezen. http://robdias.com/index.php/indonesie/the-indo-story-uk
  • Archief van Tranen. Deze website is het gevolg van een tweedelige documentaire-serie ‘Archief van Tranen’, die Pia Media gemaakt heeft voor Omroep MAX. In deze documentaires worden vrijwel onbekende massamoorden op burgers met de Nederlandse nationaliteit belicht, die plaatsvonden in de periode augustus 1945 tot maart 1947 in het voormalig Nederlands-Indië. Deze periode staat bekend als de Bersiap. http://www.archiefvantranen.nl/
  • Het Tropenmuseum is op zoek naar de rechtmatige eigenaren van ruim 300 verweesde fotoalbums. Help mee de albums met hun families te herenigen. http://www.fotozoektfamilie.nl/nl/home/
  • IndischHistorisch.nl is een geschiedenissite van, voor en door Indische Nederlanders en iedereen die geïnteresseerd is in hun geschiedenis en achtergronden. De site is actief sinds november 2007 en heeft een eigen plaats gekregen in de gegroeide aandacht voor de Indische cultuur en haar cultureel erfgoed. IndischHistorisch.nl richt zich ook op de Indische Nederlanders in de Verenigde Staten, Canada, Australië en Indonesië. Humphrey de la Croix (historicus), Inge Dümpel (radiomaker, schrijver en journaliste) en Pieke Hooghoff (journaliste) vormen de redactie. Regelmatig leveren gastredacteuren een bijdrage aan de site. http://www.indischhistorisch.nl/ 
Laden…